Home Lokaal nieuwsLeuven Waarom mobiliseren tegen TTIP

Waarom mobiliseren tegen TTIP

door Steven

[blox_row columns=”1/4+3/4″][blox_column width=”1/4″][/blox_column][blox_column width=”3/4″][blox_text title=”Waarom mobiliseren tegen TTIP” animation=”none”]

Waarom mobiliseren tegen TTIP – het Trans-Atlantisch Trade- and Investment Treaty?

Marc Maes op HbH-avond in Leuven op 13 oktober
Met de optie voor mondialisering van de economie in de jaren 70 is het afsluiten van handelsakkoorden een “vanzelfsprekendheid” geworden. De eerste akkoorden betroffen afspraken over invoertaksen en quota en normen voor goederen. Stilaan ging het ook over diensten, over intellectuele eigendomsrechten, overheidsaanbestedingen, investeringen en nu ook digitale gegevens. Handelsexperten van economische grootmachten (zoals VS of EU) proberen in die akkoorden het spel van de vrije markt met landengroepen. Afrikaanse, Caraïbische …te verbeteren. Zij streven “convergentie” na en beperken de rechten op eigen regelgeving van de partners. Regelgeving is in de loop van de voorbije jaren “handels belemmerend” geworden.

Daarmee zijn de politieke ambities van de grootmachten gelijk aan de ambities van de grote bedrijven. In Europa is het afsluiten van dergelijke akkoorden de uitsluitende bevoegdheid van de Europese Commissie en de regeringen van de landen als uitvoerende machten. Over de eisen en de onderhandelingen wordt uitsluitend gecommuniceerd met een beperkte groep afgevaardigden van EU-Raad en de Handelscommissie. Intern in België beperkt de rol van het parlement zich tot een kennisgeving van de opties in het akkoord, als afsluitend einde van het procesverloop.

Al vanaf het begin proberen ontwikkelingsorganisaties( zoals bij ons 11.11.11) over de inhoud van de voorgestelde akkoorden informatie te verzamelen en hebben zij gemobiliseerd tegen de inhoud van deze akkoorden, naar aanleiding van internationale topvergaderingen op het niveau van de Wereld Handelsorganisatie bv in Seattle.

De Europese Commissie had grote ambities die zij in een Trans-Atlantisch akkoord met de Verenigde Staten in een TTIP-overeenkomst wilde omzetten: de liberalisering van de dienstensector, de overheidsaanbestedingen en de dienstensector, de erkenning van geografische merknamen in de landbouwsector, het opheffen van het verbod op buitenlandse scheepsbewegingen tussen VS-havens, … Dé Amerikaanse eis die daartegenover staat is de eis voor minder regulering, niet in het minst op het terrein van de Europese milieuregelgeving omdat zij vertrekt van het voorzorgsprincipe dat de verkoop van schadelijk geachte producten kan verhinderen.
Deze bedreiging van verworvenheden van het Europese middenveld heeft het draagvlak voor verzet tegen de opties van dit handels en investeringsakkoorden vergroot. En, hoewel het enkel gaat om meer van hetzelfde is de huidige context toch anders: de bedreiging beperkt zich niet langer tot de zwakkere bv Afrikaanse landen maar bedreigt nu direct onze Europese verworvenheden.

Verder voelen we de bedreiging van het recht van regeringen op eigen aangepaste regelgeving (tot en met de eigen grondwet of internationale mensenrechtenverdragen) blijkbaar sterker aan. Ook hier past dezelfde OXI als tegen de Euro-dictaten aan Griekenland. De ambities achter het akkoord gaan over het vrijwaren van de rechten van de bedrijven van de economische elites. De arbitragecommissie die voorzien wordt ingeval van geschillen zal enkel oordelen of de regeringsplannen het bedrijfsleven belasten, de handel verstoren of ingaan tegen ‘gewettigde verwachtingen van dat bedrijfsleven’ maar zal dwingend zijn.

Het verzet is groter dan tevoren. Dat blijkt op vele manieren en liefst ook opnieuw op zaterdag 17 oktober, op een manifestatie bij het Europees parlement (Luxemburgplein te Brussel) om 14u.

[/blox_text][/blox_column][/blox_row]

Misschien vind je dit ook interessant